Zanikające dzieciństwo

Zastanawiam się, dlaczego nasze dzieci nie doświadczą już takie dzieciństwa jakiego my mieliśmy. Gdy zacznę wspominać jak to było kiedyś, a jak jest teraz to naprawdę czasy zmieniły się nie do poznania.  Jak się było młodszym to każdą wolną chwilę spędzało się na dworze z dziećmi. Nie myślało się o tym, aby siedzieć w domu przed komputerami lub na intrenecie nie wspominając już o grach komputerowych. To jest według mnie jest jedna z najgorszych rzeczy, która mogli wymyśleć, aby ogłupić dzieci. Mam dwójkę dzieci, które są w wieku szkolnym, Mateusza i Wiktorię. Wiktoria jako dziewczynka nie ma takich zapałów do gier komputerowych jak jej brat. Ten to siedzi non stop przy komputerze. Trochę się tym zmartwiłam więc postanowiłam trochę poczytać o tym problemie i natknęłam się na taka wiadomość: ''Zjawisko gier komputerowych budzi obecnie niezwykle silne i bardzo spolaryzowane emocje, zarówno dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Z jednej strony gry komputerowe są odbierane jako nowoczesna i bardzo atrakcyjna zabawa, pozwalająca przeżyć wiele fascynujących przygód w wirtualnym świecie. Z drugiej strony ta ,, nowoczesna forma zabawy” często przeraża ogromnym ładunkiem przemocy i wyrafinowanego okrucieństwa, budząc uzasadniony niepokój wychowawców, psychologów i pedagogów co do negatywnego wpływu tych treści na rozwój dziecka. W poradniach psychologicznych coraz częściej pojawiają się zrozpaczeni rodzice dzieci uzależnionych od gier komputerowych. Uzależnienie to zaczyna się zazwyczaj bardzo niewinnie. Najpierw jest ciekawość i zafascynowanie, dziecko spędza wiele czasu przy grach komputerowych. Rodzice z dumą patrzą na swoje kilku- czy kilkunastoletnie dziecko, które sprawnie obsługuje komputer, uważając je za młodego geniusza. Rodzice przyzwalają na to, aby dziecko spędzało wiele godzin przed komputerem, gdyż są przekonani, że rozwija ono swoje zainteresowania, a równocześnie jest w domu pod czujnym okiem rodziców. Jednak z czasem syn lub córka zaczynają spędzać coraz więcej czasu przy grach komputerowych, przy próbie oderwania od komputera reagują wybuchami niekontrolowanej złości i agresji. Rodzice powoli tracą kontakt z dzieckiem, a ono samo zatraca kontakt z rzeczywistością, ponieważ najważniejsza staje się gra i czas spędzany w świecie wirtualnym. Zaniepokojeni rodzice szukają pomocy u psychologa, ale często dopiero wówczas, gdy dzieci są już silnie uzależnione od grania: gdy mają zaniki mięśni od siedzenia przy komputerze, gdy nie chodzą do szkoły, nie myją się i przez wiele dni nic nie jedzą. Gdy zostają odizolowane od komputera, pojawiają się u nich objawy abstynencyjne: agresja, rozdrażnienie, bezsenność, reakcje fizjologiczne, jak np. drżączka, depresja, a nawet próby samobójcze. Uzależnienie od gier komputerowych porównuje się do innych uzależnień ze względu na istnienie wielu podobieństw.'' To mnie zwaliło z nóg, byłam przerażona nie na żarty skutkami jakie niesie ze sobą długie siedzenie przy komputerze w tak młodym wieku. Postanowiliśmy z mężem, że wszystkie gry komputerowe zostaną zamienione na gry planszowe i szereg zabawek edukacyjnych.